مریم واسوجویباری؛ نسرین محمدحسنی؛ یوسف مهدوی نسب
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر بازیوارسازی بر توانایی یادگیری خودراهبر دانشآموزان پسر پایه ششم ابتدایی، در درس ریاضی میباشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شبهآزمایشی، با طرح پیشآزمون- پسآزمون، با گروه کنترل است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر(2012) است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان ...
بیشتر
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر بازیوارسازی بر توانایی یادگیری خودراهبر دانشآموزان پسر پایه ششم ابتدایی، در درس ریاضی میباشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شبهآزمایشی، با طرح پیشآزمون- پسآزمون، با گروه کنترل است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر(2012) است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پایه ششم شهرستان جویبار در سال 03-1402 بود. با روش نمونهگیری در دسترس 36 نفر از دو مدرسه شهر جویبار انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 18 نفره آزمایش و گواه گمارش شدند. گروه آزمایش، طی 8 جلسه 45 دقیقهای در محیط بازیوارسازی شده به یادگیری پرداختند. برای تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها نشان داد که میانگین نمرات توانایی یادگیری خودراهبر دانشآموزان در گروه بازیوارسازی شده، با افزایش 19/0 نسبت به گروه کنترل، به صورت معنادار افزایش داشت. همچنین نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس یادگیری، بیانگر تاثیر بازیوارسازی بر یادگیری خودراهبر (f=47/6 ، sig= 016/0)، بر مولفه خودمدیریتی (f=41/7، sig= 01/0)، بر انگیزش در یادگیری (f=61/3، sig=066/0) و خودکنترلی ( 25/11=f، sig=002/0) است. نتایج به دست آمده نشان داد که استفاده از بازیوارسازی بر توانایی یادگیری خودراهبر دانشآموزان پسر پایه ششم در درس ریاضی و بر هر سه مولفه توانایی یادگیری خودراهبر شامل خودمدیریتی، خودکنترلی و انگیزش در یادگیری تاثیر مثبت دارد.
