پیش‌بینی موفقیت تحصیلی با تأکید بر متغیرهای مؤثر در یادگیری الکترونیکی و درگیری تحصیلی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشگاه پیام نور

چکیده

هدف اصلی در این مطالعه بررسی اثر مستقیم متغیرهای تجربه، اضطراب، خوکارآمدی رایانه و درگیری تحصیلی با موفقیت تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور استان فارس می‌باشد. تحقیق حاضر از نظر روش، همبستگی است. با استفاده از فرمول تعیین حجم نمونه کرجسی و مورگان، تعداد 410 نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور استان فارس به روش نمونه گیری تصادفی جهت انجام پژوهش انتخاب شدند ابزارهای جمع آوری اطلاعات پژوهش حاضر، پرسشنامه‌های استانداردیبودند که با روش آماری تحلیل مسیر و نرم افزار لیزرل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. متغیرهای درگیری شناختی، انگیزشی، رفتاری، خودکارآمدی رایانه، اضطراب رایانه اثری مستقیم و معنی داری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دارد بنابراین فرض‌های پژوهش تأیید می‌شود، متغیر خودکارآمدی رایانه اثری مستقیم و معنی داری با درگیری شناختی، انگیزشی و رفتاری دانشجویان دارد، متغیرهای تجارب رایانه، اضطراب رایانه اثری معنی داری با خودکارآمدی رایانه دانشجویان دارد و در نهایت متغیر تجارب رایانه اثری معکوس و معنی داری با اضطراب رایانه دانشجویان دارد. در بررسی اثرات کل و مستقیم، از بین متغیرهای مؤثر بر موفقیت تحصیلی، خودکارآمدی رایانه با اثر کل (0.39) بیشترین تأثیر بر موفقیت تحصیلی و درگیری شناختی با اثر مستقیم (0.24) نسبت به سایر متغیرها، بیشترین تأثیر را بر موفقیت تحصیلی دانشجویان دارد، متغیر اضطراب رایانه تنها متغیری است که با سایر متغیرهای پژوهش دارای اثر معکوس می‌باشد همچنین مدل با داده‌ها برازش مناسب و قابل قبولی را نشان داد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Predicting Academic Achievement with an Emphasis on Effective Variables in E-Learning and Academic Engagement

چکیده [English]

This study primarily aims to investigate direct impact of the variables of experience, anxiety, computer self-efficacy and academic engagement in relation to academic achievement of the students at Payame Noor University of Fars Province. Its method is correlation. Using Kerjessi and Morgan formula, the researchers selected 410 students from among those studying at the Payame Noor University of Fars Province with random sampling method. The data collection instruments in this study include the standards questionnaires analyzed by means of route analysis and Lisrel application. The variables of cognitive, motivational and behavioral engagement, computer self-efficacy and computer anxiety have a direct, significant impact on the students’ academic achievement. Therefore, the research hypotheses are verified, i.e. the variable of computer self-efficacy has a direct, significant effect on the students’ cognitive, motivational and behavioral engagement; the variables of computer experience and computer anxiety have a direct, significant impact on the students’ computer self-efficacy; and ultimately, computer experience has a reverse, significant effect on the students’ computer anxiety. In examining overall and direct effects, it was found out that out of the effective variables in academic achievement, computer self-efficacy with an overall effect of 0.39 has the greatest impact on academic achievement, and cognitive engagement with a direct effect of 0.24 vis-à-vis other variables has the greatest effect on the students’ academic achievement, while the variable of computer anxiety is the only one which has a reserve effect vis-à-vis other research variables. Moreover, the model has a good and ideal fit toward the data.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Academic Achievement
  • Cognitive engagement
  • Motivational Engagement
  • Behavioral engagement
  • Computer Experience
  • Computer anxiety
  • Computer self-efficacy