تاثیر تکنیک تئاتر نمایشی بر سرزندگی تحصیلی، نشاط و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدائی

رجایی, فرشته; رضایی راد, مجتبی; جعفرخانی, فاطمه

doi:10.22054/jti.2023.74377.1382

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

¹ کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی، واحد ساری،دانشگاه آزاد اسلامی،ساری،ایران

² استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، واحد ساری،دانشگاه آزاد اسلامی،ساری،ایران

³ استادیار گروه تکنولوژی آموزشی ،دانشگاه علامه طباطبائی ، تهران ، ایران

https://doi.org/10.22054/jti.2023.74377.1382

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تاثیر تکنیک تئاتر نمایشی بر سرزندگی تحصیلی، نشاط و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدائی، با روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه های آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه آماری کلیه دانش‌آموزان پایه دوم ابتدایی شهرستان ساری در سال تحصیلی 1402- 1401 به تعداد 5382 نفر بوده که تعداد 40 نفر از آنان با ویژگی‌های یکسان به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در مرحله نخست نمونه‌گیری به شیوه تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای از کل مدارس ابتدائی، پایه دوم شهر ساری انجام شد و در مرحله دوم، به‌طور تصادفی ساده و بر اساس قرعه‌کشی، دانش‌آموزان در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) چیدمان شدند. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه‌های سرزندگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۶)، نشاط اجتماعی تمیزی فر و عزیزی مهر (1396) و رشد اجتماعی وایلند در هر دو گروه توزیع و اجرا شد. بعد از نمره‌گذاری، درحالی‌که گروه کنترل به روش معمول آموزش دید دانش آموزان گروه آزمایش مطابق با تکنیک تئاتر نمایشی در درس علوم در 10 جلسه‌ی 45 دقیقه‌ای آموزش دیدند. پایایی ابزار اندازه‌گیری، با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب،84/0، 78/0 و 92/0 به دست آمد. داده های جمع آوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی( آزمون t همبسته و تحلیل کواریانس)استفاده شد. نتایج نشان داد تکنیک تئاتر نمایشی بر سرزندگی تحصیلی، نشاط و رشد اجتماعی دانش آموزان پایه دوم ابتدائی شهرستان ساری تاثیر داشته و آن را افزایش داده است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The effect of dramatic theater technique on the academic vitality, vitality and social growth of elementary students

نویسندگان [English]

fereshteh rajaei ¹
mojtaba rezaei rad ²
Fatemeh jafarkhani ³

¹ MA Educational Technology, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran

² Assistant Professor, Department of Educational Technology, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran

³ Assistant Professor of Educational Technology, School of Psychology and Educational Sciences, Member of the research core on localization, design and production of digital educational media based on Iranian Islamic culture, Allameh Tabatabaei Unive

چکیده [English]

The current research was conducted with the aim of the effect of dramatic theater technique on the academic vitality, vitality and social development of primary school students, with a semi-experimental method with a pre-test and post-test design and experimental and control groups. The statistical population of all second grade students of Sari city in the academic year of 2022-2023 was 5382 people, 40 of them with the same characteristics were selected as a sample. In the first stage, multi-stage cluster random sampling was done from all the elementary schools, the second grade of Sari city, and in the second stage, in a simple random way and based on lottery, the students were divided into two experimental groups (20 people). and control (20 people) were assigned. The measuring instruments, Martin and Marsh (2006), Tamizhifar and Azizi Mehr social vitality (2016) and Weiland social growth questionnaires were distributed and implemented in both groups. After scoring, while the control group was trained in the usual way, the students of the experimental group were trained according to the dramatic theater technique in the science lesson in 10 sessions of 45 minutes. The reliability of the measurement tool was obtained using Cronbach's alpha as 0.84, 0.78 and 0.92 respectively. The collected data were used using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (correlated t-test and covariance analysis). The results showed that dramatic theater technique has influenced and increased the academic vitality, vitality and social growth of second grade elementary students in Sari city.

کلیدواژه‌ها [English]

Dramatic theater
academic vitality
social vitality
social growth
students

مراجع

باقری، قدرت‏اله، غضنفری، احمد و نیکدل، فریبرز. (1398). بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز در دانش‏آموزان مقطع متوسطه دوم. فصلنامه روان‏سنجی، 7(28)، 42-23.

تمیزی فر، ریحانه، عزیزی مهر، خیام. (1396). بررسی رابطه بین اوقات فراغت و نشاط اجتماعی در شهر اصفهان. پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، 2(6)، 207-232.

درسخوان، رسول، بایرام زاده، نیما. (1399). ارزیابی سطح نشاط اجتماعی در سکونتگاه‌های غیررسمی، مجله جغرافیا و مطالعات محیطی، 34(9)،107-118.

رجبی، سوران، و علی مرادی، خدیجه. (1396). اثربخشی تئاتر درسی در افزایش مهارت‌های اجتماعی و یادگیری دروس پایه در دانش‌آموزان ابتدایی. رویکردهای نوین آموزشی، 12(2)، 98-113.

رحیمی، مهدی و زارعی، الهام. (1395). نقش ابعاد دل‌بستگی بزرگ‌سالی در سرزندگی تحصیلی با واسطه‏گری ابعاد خودکارآمدی مقابله با مشکلات و کمال‏گرایی. فصلنامه پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، 3(12)، 68-57.

رضایی‌راد، مجتبی، و قادروف، بختیار. (1393). جنبه‌های روانی افزودن آموزش سیار به آموزش به روش سنتی در آموزش عالی، فصلنامه فناوری آموزش، 8(3)،31، 206-197.

سجادیان، ناهید، نعمتی، مرتضی، و دامن باغ، صفیه. (1399). شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر نشاط شهری در اهواز، مجله پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، 9(1)، 79-112.

سلطانی مجد، امیرهوشنگ، تقی‌زاده، محمد احسان، و زارع، حسین. (1393). اثربخشی آموزش گروهی مهارت‌های تحصیلی بر خودکارآمدی و انگیزش پیشرفت دانش‌آموزان پسر سال اول دبیرستان. پژوهش‌های علوم شناختی و رفتاری، 4(2)، 31-44.

شادکام، حسن، یعقوبی، ابوالقاسم، زنگنه‏مطلق، فیروزه، پیرانی، ذبیح و محققی، حسین. (1400). تدوین مدل سرزندگی تحصیلی بر اساس معنا در زندگی با میانجی‌گری شادکامی در دانش‌آموزان. پژوهش‌نامه روانشناسی مثبت، 7(4)، 54-41.

شفیعی، صابر و روانان، مجتبی. (1399). نقش سرزندگی تحصیلی در عملکرد تحصیلی دانش‏آموزان. فصلنامه پژوهش و مطالعات علوم اسلامی، 2(12)، 83-70.

مقتدری، نازفر، و رفاهی، ژاله. (1390). اثربخشی آموزش ارزش‌های زندگی بر رشد اجتماعی کودکان و خودکارآمدی والدین آنان. پژوهش در برنامه‌ریزی درسی، 8(30)، 39-47.

مقدم فر، نصیره، قربان جهرمی، رضا، نصرالهی، بیتا، و باقری، فریبرز. (1399). تأثیر همدلی در رشد اجتماعی کودکان پیش‌دبستانی: نقش میانجی کفایت اجتماعی، مجله مطالعات روانشناسی تربیتی، 17(40)، 120-137.

ملائی، فاطمه، حجازی، مسعود، یوسفی افراشته، مجید و مروتی، ذکرالله. (1399). نقش میانجی ذهن‏آگاهی در رابطه بین اشتیاق تحصیلی و سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان دختر. پژوهش در نظام‏های آموزشی، 14(48)، 75-90.

ناصری، فاطمه، سمیعی زفرقندی، مرتضی، و صفرنواده، مریم. (1400). تأثیر نمایش بر پیشرفت تحصیلی و مهارت اجتماعی دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی شهر تهران. مطالعات هنر اسلامی، 18(43)، 580-597.

نصراله زاده، فاطمه، تابش، سعید، و احمدی، محسن. (1399). تحلیل رابطه بین رضایت شغلی با نشاط اجتماعی و فرسودگی شغلی بین دبیران تربیت‌بدنی و غیر تربیت‌بدنی، مجله پژوهش در ورزش تربیتی، 8(21).

Alam, S., Al-Hawamdeh, B. O. S., Ghani, M. U., & Keezhatta, M. S. (2021). Strategy of improvising drama in education: praxis of pedagogy in EFL/ESL context. The Asian ESP Journal, 17(4.2), 23-41.

Alasmari, N., & Alshae’el, A. (2020). The effect of using drama in English language learning among young learners: A case study of 6th grade female pupils in Sakaka City. International Journal of Education and Literacy Studies, 8(1), 61-73.

Arrascue, G. (2023). The Impact of Teacher Student Relationship on the Academic, Behavioral and Socioemotional Growth and Development of Students Aged Pre-K to 12.

Basom, J. (2005). The benefits of drama education. We are CCA. URL: http://www.wearecca.com/wpcontent/uploads/2012/06/Benefits-of-Drama-Education.pdf.

Brotman, L.M., Calzada, E., Huang, K.Y. Kingston., S., Dawson McClure S, Kamboukos D, Rosenfelt, A. Schwab., A. Petkova., E. (2011). Promoting Effective Parenting Practices and Preventing Child Behavior Problems in School among Ethnically Diverse Families from Underserved, Urban Communities. Child Development, 82(1), 258-76.

Bruner, J. S. (1990). Acts of meaning: Four lectures on mind and culture (Vol. 3). Harvard university press.‏

Capon-Sieber, V., Köhler, C., Alp Christ, A., Helbling, J., & Praetorius, A. K. (2022). The role of relatedness in the motivation and vitality of university students in online classes during social distancing. Frontiers in Psychology, 12, 6393.‏

Comerford, J., Batteson, T., & Tormey, R. (2015). Academic buoyancy in second level schools: insights from Ireland. Journal of Social and Behavioral Sciences, (197), 98-103.

Conner, T. (2016). Relationships: The key to student engagement. International Journal of Education and Learning, 5(1), 13-22.

Darling-Hammond, L. (2016). Research on Teaching and Teacher Education and Its Influences on Policy and Practice. Educational Researcher, 45(2), 24-28.

Gul, E., & Gucum, E. B. (2015). Creative drama applications as complementary for constructivist approaches for science courses: Teacher and student’s evaluations. Procardia - Social and Behavioral Sciences, 174, 2043-2050. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.01.875

Kayılı, G., & Erdal, Z. (2021). Children’s problem solving skills: Does Drama Based Storytelling Method work?. Journal of Childhood, Education & Society, 2(1), 43-57.‏ https://doi.org/10.37291/2717638X.20212164.

Martin, A. J., and Marsh, H. W. (2008). Academic buoyancy: towards an understanding of students’ everyday academic resilience. Journal of School Psychology, 46(1), 53-83.

Méndez Martínez, E., & Fernandez-Rio, J. (2021). Effects of a Theatrical Improvisation programmed on students’ motor creativity. Research in Drama Education: The Journal of Applied Theatre and Performance, 26(2), 268-282.‏ https://doi.org/10.1080/13569783.2020.1847064.

Nicholson, H. (2005). Applied theatre: The gift of drama. New York: Palmgrave Macmillan.‏

Nurmiati, N., & Hasan, P. A. (2020). Environmental-based student centered learning at the first middle school level. IJEBD (International Journal of Entrepreneurship and Business Development), 3(4), 370-375.

Ong, K. J., Chou, Y. C., Yang, D. Y., & Lin, C. C. (2020). Creative drama in science education: The effects on situational interest, career interest, and science-related attitudes of science majors and non-science majors. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 16(4), em1831.‏ https://doi.org/10.29333/ejmste/115296.

Papaioannou, T., & Kondoyianni, A. (2019). Promoting the Acceptance of the ‘other’through Drama in Education. Yaratıcı Drama Dergisi, 14(2), 309-320.‏

Parke, R. D., Roisman, G. I., & Rose, A. J. (2019). Social development: John Wiley & Sons.

Tombak, A. (2014). Importance of drama in pre-school education. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 143(6), 372-378.

Van de Water, M. (2021). Drama in education: Why drama is necessary. In SHS Web of Conferences (Vol. 98, p. 02009). EDP Sciences.‏

VanPatten, B., & Williams, J. (2020). Theories in second language acquisition: An introduction. New York, NY: Routledge.

Waters, S., Monks, H., Ayres, J., & Thomson, S. (2012). The use of Theater in Education (TIE): A review of the evidence. Child Health Promotion Research Centre, ECU.

Zellweger, T. M., Chrisman, J. J., Chua, J. H., & Steier, L. P. (2019). Social structures, social relationships, and family firms. Entrepreneurship Theory and Practice, 43(2), 207-223.‏

فناوری های آموزشی در یادگیری

تاثیر تکنیک تئاتر نمایشی بر سرزندگی تحصیلی، نشاط و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدائی

مراجع

مراجع

دوره 6، شماره 22
دی 1402
صفحه 120-139

تاثیر تکنیک تئاتر نمایشی بر سرزندگی تحصیلی، نشاط و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدائی

مراجع

مراجع

دوره 6، شماره 22دی 1402صفحه 120-139

دوره 6، شماره 22
دی 1402
صفحه 120-139